Ekran görüntüleri İngilizce XP için verilmiştir. Vista veya Türkçe XP için de aynı şekilde uygulayabilirsiniz.

Başlat -> Çalıştır'ı açın.

Çalıştır penceresinde Aç: yazısının yanındaki kutucuğa cmd yazın ve Enter'a basın.

Açılan Komut İstemi penceresinde ilk önce alttaki satırı yazın ve Enter'a basın.

Önemli Not: Eğer "sistem dosyası, gizli dosya vs. olduğu için bu dosyayı düzenleyemezsiniz" gibi bir mesaj alırsanız şunu deneyin.

Şimdi de alttaki komutu yazın ve Enter'a basın:

Yeni bir pencerede açılan Not Defteri'nde son satırdan sonra şu satırları ekleyin:

Dosyayı kaydedin ve YouTube'lamaya başlayın...

Savcılar IP kısıtlaması da yapıncaya kadar bu yöntem sorunsuz bir şekilde çalışacaktır. Yukarıdaki işlemler sonucu yaptığımız özetle şudur: İnternet tarayıcımızdan youtube.com veya www.youtube.com adreslerine girmeye çalıştığımızda sistem, internet adreslerini bilgisayarın anlayacağı numaralara çeviren DNS isim sunucusuyla iletişim kurmak yerine, bizi doğrudan YouTube'un IP adresi 208.117.236.70'e yönlendiriyor.

Dilediğiniz zaman bu iki satırı silerek bu yönlendirme işlemini iptal edebilirsiniz.

Denemeniz için Tuncay Akdoğan ve İlkay Akkaya tarafından yorumlanan Bir Nehir ki Ömrüm şarkısını, Eylül ayında kaybettiğim kardeşim Utku'nun anısına sunuyorum... Yukarıda anlattığım işlemleri yaptıktan sonra bu sayfaya tekrar geldiğinizde; bu satırların alt kısmında videoyu görebiliyorsanız, YouTube erişiminiz açılmış demektir.

Benzer Yazılar

• 02 Eki 2006 -- Klibi Çektik… Gel Yanıma – Utku (15)
• 15 Kas 2008 -- Cengiz Özkan (1)
• 21 Kas 2008 -- Chinese Democracy – Guns N’ Roses (0)
• 05 Kas 2008 -- Sensiz İki Ay (13)
• 20 Eyl 2008 -- Memento Mori * (10)
• 05 Mar 2008 -- Bulutlar Adam Öldürmesin (1)
• 22 Şub 2008 -- Windows Sesleri Şarkı Oldu (1)
• 18 Şub 2008 -- Laikliği Kime Emanet Edelim? (0)
• 18 Oca 2008 -- Mad World – Gary Jules (0)
• 13 Oca 2008 -- Kalp Kalbe Karşı Derler… (3)

Teknosohbet'le ilgili olarak bir önceki yazımda programı M. Serdar Kuzuloğlu ve Timur Sırt'ın birlikte hazırladığından bahsetmiştim. Yayını http://www.teknosohbet.tv adresinden izleyebilirsiniz.

İşte Google Lazer Kalem ödülünü kazandığım anın "ekran görüntüsü"...

Yoksa siz Teknosohbet.TV izlemiyor musunuz?

Benzer Yazılar

• 06 May 2008 -- Teknosohbet.TV (2)
• 29 Mar 2008 -- Bilgisayar Bilimleri Dersleri (0)
• 22 Şub 2008 -- Windows Sesleri Şarkı Oldu (1)
• 18 Oca 2008 -- CD’deki Tüm Simgeler HTML Simgesi Oldu! (20)
• 14 Oca 2008 -- Bill Gates ve Steve Jobs Karşı Karşıya (0)
• 13 Oca 2008 -- Steve Jobs’un Stanford Üniversitesi’ndeki Konuşması (5)
• 29 May 2007 -- Tübitak Virüsü’ne Dikkat (0)

Programı Radikal Sanal Alem'den tanıdığım M. Serdar Kuzuloğlu ve Timur Sırt birlikte hazırlıyorlar. Yayını http://www.teknosohbet.tv adresinden izleyebilirsiniz. Yazıyı yazdığım sırada 213. bölüm yayınlanmıştı. Ayrıca eski bölümlere de erişebiliyorsunuz.

Teknoloji gündemini yoğunlukları nedeniyle takip edemeyenler 15 dakikalık bir sürede son birkaç gün içindeki gelişmelere yabancı kalmamış oluyorlar. İlk başlarda Serdar Kuzuloğlu'nun kelimeleri gere gere konuşması ve Timur Sırt'ın iki tane üst üste cümle kuramamasını yadırgasanız da bir süre sonra programın müptelası oluyorsunuz.

Ayrıca programları izleyenler arasında yapılan çekilişle ödüller dağıtılıyor. Son hafta talihlilerinden birisi de bendim. Kazandığım "Zeka Küpü" oyununun en kısa sürede postaya verileceğini belirten bir e-posta ulaştı bana. İşte ödülü kazandığım anın "ekran görüntüsü"...

Teknosohbet.TV'yi takip etmenizi mutlaka öneririm. Belki böylece yoğun iş yükünüzün altında teknoloji gündeminden geri kalmazsınız...

Benzer Yazılar

• 06 Haz 2008 -- Teknosohbet.TV 2 (0)
• 29 Mar 2008 -- Bilgisayar Bilimleri Dersleri (0)
• 22 Şub 2008 -- Windows Sesleri Şarkı Oldu (1)
• 18 Oca 2008 -- CD’deki Tüm Simgeler HTML Simgesi Oldu! (20)
• 14 Oca 2008 -- Bill Gates ve Steve Jobs Karşı Karşıya (0)
• 13 Oca 2008 -- Steve Jobs’un Stanford Üniversitesi’ndeki Konuşması (5)
• 29 May 2007 -- Tübitak Virüsü’ne Dikkat (0)

Örneğin MIT'deki Introduction to Algorithms derslerini özellikle öneriyorum. Bir diğer önerimse UC Berkeley'deki Data Structures and Advanced Programming (Java).

Sitedeki 4 sayfalık liste sayesinde dünyanın önemli üniversitelerinde verilen dersleri takip etme şansına sahip oluyorsunuz. Özellikle Bilgisayar Mühendisliği bölümlerinde okuyan arkadaşların ve bilgisayar bilimlerinin teorik kısmına ilgi duyanların ilgisini çekecektir.

Çoğu sitedeki videolar Real Media dosya türleriyle kodlanmış. İzleyebilmek için Real Player'in son sürümünü buradan bilgisayarınıza kurabilirsiniz.

Benzer Yazılar

• 01 Kas 2008 -- Java Metotlarına Değer Geçmek (0)
• 06 Haz 2008 -- Teknosohbet.TV 2 (0)
• 08 May 2008 -- Struts Ortamının Hazırlanması 3 – Tomcat Kurulumu (3)
• 06 May 2008 -- Teknosohbet.TV (2)
• 27 Nis 2008 -- Struts Ortamının Hazırlanması 1 – JDK Kurulumu (2)
• 20 Nis 2008 -- Struts Nedir? (5)
• 22 Şub 2008 -- Windows Sesleri Şarkı Oldu (1)
• 18 Oca 2008 -- CD’deki Tüm Simgeler HTML Simgesi Oldu! (20)
• 14 Oca 2008 -- Bill Gates ve Steve Jobs Karşı Karşıya (0)
• 13 Oca 2008 -- Steve Jobs’un Stanford Üniversitesi’ndeki Konuşması (5)

Windows'un hata mesajlarına eşlik eden can sıkıcı sesleri bilirsiniz. Özellikle arka arkaya duyduğunuzda sinir bozucu kıvama gelirler. Peki Windows 98 ve XP'deki sesleri bir araya getirerek ilginç besteler üretilebileceğini hiç düşünmüş müydünüz?

SomethingUnreal adlı YouTube kullanıcısı düşünmüş olacak ki, içerisinde sadece Windows 98 ve XP'nin seslerinin bulunduğu hoş bir beste hazırlamış. Gelen sorulara da videonun sayfasında cevap veren kullanıcı, bu çalışmayı sıkıldığı bir arada birkaç saatte hazırladığını belirtirken, parçanın MP3'ünü edinmek isteyenlere de ilgili bağlantıyı video sayfasında sunmuş.

Windows seslerinden yapılmış bestenin videosunu izleyin:

Kaynak: shiftdelete.net

Benzer Yazılar

• 15 Kas 2008 -- Cengiz Özkan (1)
• 12 Kas 2008 -- YouTube’a Erişim Yöntemi (2)
• 06 Haz 2008 -- Teknosohbet.TV 2 (0)
• 06 May 2008 -- Teknosohbet.TV (2)
• 29 Mar 2008 -- Bilgisayar Bilimleri Dersleri (0)
• 18 Şub 2008 -- Laikliği Kime Emanet Edelim? (0)
• 18 Oca 2008 -- CD’deki Tüm Simgeler HTML Simgesi Oldu! (20)
• 18 Oca 2008 -- Mad World – Gary Jules (0)
• 14 Oca 2008 -- Bill Gates ve Steve Jobs Karşı Karşıya (0)
• 13 Oca 2008 -- Steve Jobs’un Stanford Üniversitesi’ndeki Konuşması (5)

Bir süredir kamuoyunda tartışılmakta olan ve kamuoyunca Ulaştırma Bakanlığı tasarısı olarak dile getirilen ve TBMM'de 04/05/2007 ve 5651 no ile kabul edilen "İnternet ortamında yapılan yayınların düzenlenmesi ve bu yayınlar yoluyla işlenen suçlarla mücadele edilmesi hakkında kanun tasarısı"na ilişkin Bilişim STK'ları olarak görüş ve değerlendirmelerimiz aşağıda açıklanmıştır.

Tasarının ele almış olduğu başta çocuk pornografisi olmak üzere küçükleri İnternet ortamındaki zararlı etkilerden korumaya yönelik amacı tarafımızca da desteklenmektedir.

Ancak, İnternet çok boyutlu, karmaşık, çok uluslu ve çok hızlı değişen bir yapıdır. İnternet iletişim, eğlence, eğitim, çalışma, ticaret, hizmet ve yayın ortamıdır. İnternetin çok yönlü özellikleri dikkate alınmadan sadece basın yayın aracı olarak ele alınması ve buna göre düzenleme yapılması çok büyük sakıncalara neden olur. Bu nedenle düzenleme yapılmadan önce İnternetin anlaşılması ve bu çok yönlü özelliğinin gözden kaçırılmaması son derece önemlidir.

İnternet son günlerde anlayamadığımız şekilde faydaları kenara itilmiş ve sadece zararları ön plana çıkartılan bir alan olarak gösterilmeye çalışılmakta, suçla özdeşleştirilmektedir. Oysa devletin şeffaflaşmasından, kamuoyunun haber alma hakkına, kişilerin düşünce ve ifade özgürlüğünün gerçek anlamda yaşanmasına kadar toplumsal bir çok faydası olduğu gibi, gerek kişilerin gerekse de kurum ve kuruluşların iş ve işlemlerine getirdiği kolaylık ve hız ile yaşantımızı inanılmaz kolaylaştırmıştır. Gülün nasıl dikenleri var ise internetin de can sıkan, toplumu yaralayan yönleri elbette olabilmektedir. Ancak, bu can sıkıcı, zararlı etkiler faydalarının yanında önemsiz sayılacak kadar azdır. Buna karşın az olan bu zararlı etkilerin yaygınlaşmaması, en aza indirilmesi için gerek ulusal gerekse uluslararası önlemlerin alınması bir zorunluluktur. Bu bağlamda başta çocuk pornografisi olmak üzere, internet ortamında özellikle çocuklarımızı etkileyecek içeriklerden çocuklarımızın korunması için her türlü tedbirin alınması bir zorunluluktur.

Sağlıklı bir toplumun güvencesi çocuklarımızdır. Ancak, çocukların zararlı içeriklerden korunması adına, toplumun demokratik hak ve taleplerinden büyük ölçüde vazgeçmesi düşünülemez. Demokratik hak ve özgürlüklerin her ne gerekçe ile olursa olsun, özünü ortadan kaldırmaya yönelik tüm çabalar, çocuklarımızın içerisinde yaşadığı toplumu ve dolayısı ile geleceğimizi çok daha olumsuz etkileyecektir.

Bugün gelinen noktada, her ne kadar Sivil Toplum Kuruluşları olarak bizlerin yaptığı uyarılar yasa koyucu tarafından kısmen dikkate alınmış ise de, tasarının mevcut halinde aşağıdaki hususların düzeltilmesi olmazsa olmaz bir zorunluluktur:

1) Tasarının 9. maddesinde düzenlenen "Cevap ve Düzeltme Hakkı"na ilişkin olarak:

Kamuoyunun hassas ve duyarlı olduğu çocuklarımızın korunmasına yönelik bir konuda çalışmalar yapılırken amaç dışına çıkılmaması gerektiği halde, tasarı metni içerisine 9. madde olarak konulan "Cevap ve Düzeltme Hakkı"nın bu kanunun amacı ile herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. İnternet ortamında yapılan ve konusu Kanunda sayılan suçları oluşturan hiçbir suçta cevap ve düzeltme hakkına ihtiyaç duyulması mümkün değildir. Bir dönemler Basın Kanunu'na eklenmeye çalışıldığı gibi İnternet ile ilgili tüm İnternet'i etkileyen düzenlemelerin bu şekilde ilgisiz bir tasarıya eklenmesi yanlış ve sakıncalıdır.

İnternet üzerindeki yayınların bir kısmı basın yayın faaliyeti kapsamında değerlendirilebilirse de, İnternet'in sadece basın yayın faaliyeti olarak algılanması yanlıştır. Bu nedenle basın yayın faaliyeti ile ilgisi olmayan bir çok İnternet sitesinde cevap ve düzeltme metni ile karşılanması gibi garip bir durum ile karşı karşıya kalınacaktır. Basın yayın faaliyeti yapmayan kişilerin sahibi oldukları İnternet siteleri nedeniyle basın yayın kuruluşlarını ilgilendiren bir sorumluluğa tabi tutulmaları işin doğasına aykırıdır. Tüm bu nedenlerle 9. maddenin kesinlikle metinden çıkartılmalıdır.

2) Erişimin engellenmesi, filtreleme ve benzeri düzenlemesine ilişkin olarak :

Filtreleme ve benzeri yöntemlerin tüm İnternet çıkışı için düzenlenmesi yanlıştır. Filtreleme yazılımının okullar, İnternet evleri ve benzeri çocukların İnternet'e erişebileceği yerlerde uygulanması bir zorunluluk olarak düzenlenmelidir. Aksine bir düzenleme erişkinlerin hangi içeriğe erişeceklerinin bir sansür kurulunun onayı tabi kılınmasına neden olacaktır. Bu da kişisel hak ve hürriyetler yönünden Anayasa'ya aykırılık teşkil edebileceği gibi, ülkemizin İnternet'e sansür uygulayan ülkelerle birlikte adının alınmasına neden olacaktır.

Erişimin engellenmesi İnternet ortamında en son ele alınması gereken tedbirlerden birisidir. Erişimin engellenmesi kararının etkileri beklendiğinden farklı olabilmektedir. Geçmişte alınan kararlar farklı sonuçların doğduğunun örneklerini ortaya koymuştur. Erişimin engellenmesi kararının uygulanması durumunda doğacak sonuçların elde edilmek istenen amaç ile arasında bir denge olmalıdır. Rahatça içerikten kaldırılması sağlanabilecek bir içerikten dolayı, binlerce yasal içeriğe sahip, milyonlarca kullanıcısı olan sitelere erişimin engellenmemesi gerekmektedir.

Yapılacak olan düzenlemelerin Anayasamızın ikinci bölümünde yer alan kişinin hak ve ödevlerine ve özellikle de, 25. maddesindeki "düşünce ve kanaat hürriyeti", 26. maddesindeki "düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti", 27. maddesindeki "bilim ve sanat hürriyeti" ve 28. maddesindeki "basın hürriyeti"ne aykırı şekilde olması durumunda iptal ile karşılaşılacağı gözetilerek Anayasa'ya uygunluk açıdan bu tür düzenlemelerin kesinlikle gözden geçirilmesi gerekmektedir.

3) Telekomünikasyon Kurumu altında oluşturulacak başkanlığa verilecek yetkiler yönünden:

Telekomünikasyon Kurumu altında kurulan bir Başkanlığa İnternet yayınlarına erişimi engelleme hakkı tanınması, her ne kadar çocuklarımızın zararlı içeriklerden hızla korunması açısından zorunlu olsa da, bu hakkın Anayasaya uygun şekilde 24 saat içinde yetkili hakime bildirilmesi ve 48 saat içerisinde de hakim onayının aranmaması açık bir şekilde Anayasa'ya aykırılık teşkil etmektedir. Bu nedenle Tasarı'nın 8. maddesinin doğrudan Başkanlık tarafından verilen "Erişimin Engellenmesi Kararı"na ilişkin düzenlemesinin gözden geçirilmesi ve Anayasa'ya uygun hale getirilmesi gerekmektedir.

4) Çocuk pornografisi yönünden

Tasarının çocuk pornografisini düzenlemek veya bu suça atıf yapmak yerine konu ile ilgili ancak çok daha geniş bir düzenleme getiren "Müstehcenlik" ile ilgili TCK'nın 226. maddesine atıf yapması karşısında idari bir organın "Müstehcenlik" yorumunun yer, kişi ve zamana bağlı olarak değişebileceği unutulmamalıdır. TCK'nın 226. maddesinde çocuk pornografisinin bu alanda kabul gören uluslararası düzenlemeleri tam olarak kapsamadığı da gözönüne alınarak ya TCK 226. maddenin yeniden ele alınarak bu eksikliği gidermesi sağlanmalı ve yeni maddenin sadece "çocuk pornografisi"ne ilişkin bölümüne yollama yapılmalı ya da bir başka şekilde "çocuk pornografisi" konusunda uluslararası kabul gören şekilde bir düzenleme yapılarak yollama bu düzenlemeye yapılmalıdır. Aksi takdirde çocuk pornografisi ile ilgisi olmayan bir çok yayın nedeniyle İnternet sitelerine erişimin engellenmesi kararı verilmesi ile karşı karşıya kalınacaktır.

Sonuç olarak, bilişim sektöründe faaliyet gösteren STK'lar olarak, "çocuk pornografisi"nin eksik yönleri olsa da, halen yürürlükte olan TCK'da düzenlenmiş olduğunu ve mevcut haliyle bile suçla ilgili soruşturma ve kovuşturmaların adli makamlarınca sürdürülmesinde ciddi sıkıntılar yaşanmadığı da göz önüne alınarak, ülkemiz açısından son derece önemli olan Bilişim Suçları konusunun sağlıklı bir düzenleme ve bilişim oyuncularının görüş birliği sağlanmış şekilde yeniden çıkartılması için Çumhurbaşkanlığı, Bakanlar Kurulu, ilgili Bakanlıklar ve TBMM'nin gerekli duyarlılığı ve önemi göstereceğine inancımız olduğunu bildirir, aksi takdirde kaybedenin Türkiye olacağını hatırlatırız.

• Bilgisayar Yazılım Meslek Birliği - BİYESAM
• Bilişim Muhabirleri Derneği - BMD
• İnternet Teknolojileri Derneği - İNETD
• Kablo Işletmecileri Derneği - KAIDER
• Linux Kullanıcıları Derneği - LKD
• Mobil İletişim Sistemleri ve Araçları İşadamları Derneği - MOBİSAD
• Türkiye Bilişim Derneği - TBD
• Türkiye Bilişim Vakfı - TBV
• Tüm İnternet Derneği - TID
• Telekomünikasyon ve Enerji Hizmetleri Tüketici Hakları ve Sektörel Araştırmalar Derneği - TEDER
• ODTÜ Mezunları Derneği - ODTÜMD
• Serbest Telekomünikasyon İşletmecileri Derneği - TELKODER
• Türk Elektronik Sanayicileri Derneği - TESİD
• Tübider Bilişim Sektörü Derneği - TÜBİDER
• Türkiye Bilişim Sanayicileri Derneği - TÜBİSAD
• Tüm Telekomünikasyon İş Adamları Derneği - TÜTED
• Tüm İnternetevleri Derneği - TİEV
• Türk Kütüphaneciler Derneği - TKD
• Üniversite ve Araştırma Kütüphanecileri Derneği - ÜNAK
• Yazılım Sanayicileri Derneği - YASAD

Kamuoyunu kampanyalarına destek olmaya çağıran yetkililer bu amaçla http://kampanya.org.tr/sansur/ isimli bir de web sitesi oluşturdular.

Kaynak: TÜBİDER E-DERGİ

Benzer Yazılar

• 04 Şub 2009 -- Bindirim – İndirim (1)
• 14 Kas 2008 -- Bir Kez Daha “Mustafa” Üzerine… (0)
• 06 Haz 2008 -- Dinleniyoruz… (1)
• 23 Nis 2008 -- Hatim mi İndireceğiz? (4)
• 08 Nis 2008 -- Japan sings Turkey (0)
• 27 Şub 2008 -- Şehitler Ölür (0)
• 25 Şub 2008 -- TRT Genel Müdürü Şahin’e TRT’de Canlı Yayın Kıyağı (0)
• 23 Şub 2008 -- Gazamız Mübarek Olsun! (0)
• 18 Şub 2008 -- Laikliği Kime Emanet Edelim? (0)
• 07 Şub 2008 -- Etiketler Türkçe, Fiyatlar YTL Olacak (0)

Aslında birkaç çözüm var ama en basit çözüme şu adımları izleyerek ulaşabilirsiniz:

1. Başlat -> Çalıştır
2. Çalıştır penceresine regedit yazın ve Tamam'a basın.
3. Açılan sayfadaki soldaki ağaç yapısından şu yolu izleyin: HKEY_CURRENT_USER -> Control Panel -> Desktop -> WindowMetrics
4. Sağdaki değerlerden Shell Icon Size olana çift tıklayın. Büyük olasılık sizde 48 değeri yazıyordur. Onu 47 yapın. Tamam'a basın.
5. Bilgisayarınızı yeniden başlatın.
6. Geçmiş olsun!

Kaynak: http://forums.cnet.com/5208-6142_102-0.html?forumID=31&threadID=238488&messageID=2448234

Benzer Yazılar

• 06 Haz 2008 -- Teknosohbet.TV 2 (0)
• 06 May 2008 -- Teknosohbet.TV (2)
• 29 Mar 2008 -- Bilgisayar Bilimleri Dersleri (0)
• 22 Şub 2008 -- Windows Sesleri Şarkı Oldu (1)
• 14 Oca 2008 -- Bill Gates ve Steve Jobs Karşı Karşıya (0)
• 13 Oca 2008 -- Steve Jobs’un Stanford Üniversitesi’ndeki Konuşması (5)
• 29 May 2007 -- Tübitak Virüsü’ne Dikkat (0)

Video serisi temel olarak 7 bölümden oluşuyor. Ancak videoları sunan site giriş, gelişme, sonuç tadında bölümler hazırlamış ve ayrıca videodaki konuşmaların metinlerini yayınlamış. Buradan buyuralım...

Ben keyifle izledim. Sizin de hoşunuza gideceğini düşünüyorum.

Benzer Yazılar

• 13 Oca 2008 -- Steve Jobs’un Stanford Üniversitesi’ndeki Konuşması (5)
• 06 Haz 2008 -- Teknosohbet.TV 2 (0)
• 06 May 2008 -- Teknosohbet.TV (2)
• 29 Mar 2008 -- Bilgisayar Bilimleri Dersleri (0)
• 22 Şub 2008 -- Windows Sesleri Şarkı Oldu (1)
• 18 Oca 2008 -- CD’deki Tüm Simgeler HTML Simgesi Oldu! (20)
• 29 May 2007 -- Tübitak Virüsü’ne Dikkat (0)
• 21 Eyl 2006 -- Microsoft DVD’leri Geldi! (6)

Bugün burada, dünyanın en iyi üniversitelerinden birinin diploma töreninde sizlerle birlikte olmaktan onur duyuyorum. Ben üniversiteden mezun olmadım. Gerçeği söylemek gerekirse, üniversite mezuniyetine en yakın olduğum an, şu andır. Bugün size kendi yaşamımdan üç öykü anlatmak istiyorum. Tüm konuşmam, bu üç öyküden oluşacak. Yalnızca üç öykü… Fazla bir şey anlatacak değilim…

Birinci öyküm, 'noktaları birleştirmek' konusundadır:

Altı ay okuduktan sonra Reed Üniversitesi’ni bıraktım. Fakat gerçek anlamda bırakmadan önce, on sekiz ay kadar daha gidip gelmeye devam ettim. Peki sonra neden yarıda bıraktım bu üniversiteyi?

Aslında herşey, ben doğmadan önce başlamıştı. Biyolojik annem, açıkca söyleyeyim, yani beni dünyaya getiren annem, evlenmemiş genç ve güzel bir doktora öğrencisiydi. 'İstenmeden dünyaya gelen' bebeğini evlatlık vermekten başka bir çaresi yoktu. Ancak bir koşulu vardı: Beni evlatlık olarak almak isteyen ailenin, kesinlikle üniversite mezunu olmasını istiyordu.

İstediği gibi bir aileyi, ben doğmadan önce bulmuştu. Bir avukat ve eşiyle anlaşmış, doğar doğmaz beni evlatlık olarak onların alması için herşeyi önceden ayarlamıştı. Fakat annem, bir konuyu hesap etmemişti. Onların aslında, bir kız bebek istediklerini galiba pek anlamamıştı. Bu yüzden, bekleme listesindeki ailem gece yarısı telefonda 'Bir erkek bebeğimiz oldu; onu almak ister misiniz?’ diye soran bir sesle karşılaşınca, biraz burukça bir 'Elbette’ yanıtı verdiler.

Biyolojik annem sonradan, yeni annemin hiçbir zaman üniversiteden, yeni babamın ise liseden mezun olmadıklarını öğrendi. Evlatlık verme işlemiyle ilgili yasal kağıtların sonuncusunu imzalamayı bu nedenle reddetti. Fakat yeni ailem, beni kesinlikle üniversiteye gönderecekleri konusunda kesin söz verince, annemi yumuşatabildi.

O günden on yedi yıl sonra üniversiteye başladım. Fakat tuttum, saf saf, burası gibi, Stanford Üniversitesi gibi, pahalı bir üniversiteye girdim.

İkisi de çalışan kişiler olan, yani işçi sınıfından olan, annem ve babam, ellerine avuçlarına geçen paranın hemen hemen tümünü benim üniversite öğrenimim için harcıyorlardı.

Altı ay sonra, kara kara düşünmeye başladım ve 'Bu işin böyle gideceği yok' dedim kendi kendime.

Birşeyler yapmalıydım ama, ne yapmam gerektiğini bilmiyordum. Yaşamımı nereye yönelteceğim ve bu yolda üniversitenin bana nasıl yardımcı olabileceği konusunda hiçbir fikrim yoktu. Burada, annem ve babamın yaşamları boyunca biriktirdikleri tüm parayı harcıyordum. Buna hakkım da yoktu. Bu düşünceler altında üniversiteden ayrılmaya karar verdim. Üniversite öğrenimi yapılmadan da yaşamda başarılı olunabileceğine kendimi inandırmaya çalıştım. Ve bunda başarılı da oldum. Kendimi buna inandırabildim. Bu kararım o zaman oldukça korkutucuydu ama… Şimdi bakıyorum da, yaşamımda verdiğim galiba en iyi kararlardan biriydi, o kararım.

Üniversiteden ayrıldığım an, beni hiç ilgilendirmeyen zorunlu dersleri almaktan kurtuldum ve ilgimi çeken derslere girmeye başladım. Bu durum, kararımın güzel yönüydü ama, bir de güzel olmayan yönü vardı kararımın. Örneğin, öğrenci yurdundaki rahat yaşamımdan yoksun kalmıştım. Artık kendime ait bir odam yoktu öğrenci yurdunda. Arkadaşlarımın odasında yerde uyuyordum. Depozitolu beş adet kola şişesini götürüp, karşılığında yiyecek birşeyler alıyordum, yemek sorunumu böyle geçiştirmeye çalışıyordum.

Pazar günleri Hare Krishna Tapınağı'nda bedava ve üstelik güzel yemek veriliyordu. Haftada bir kez olsun güzel bir yemek yiyebilmek için, yaklaşık on iki kilometre uzaklıktaki o tapınağa yürüyerek gidiyor, oradan yürüyerek dönüyordum. Bu durum o günler pek hoşuma gidiyor değildi ama, ilgimi çeken konular uğrunda tüm bunlara katlanmamın, yaşamımın ilerideki yıllarında benim için ne denli yararlı olduğunu gördüm.

Bakınız, bir örnek vereyim size: O yıllarda Reed Üniversitesi, ülkedeki belki de en iyi kaligrafi (yazı sanatı) eğitimini veriyordu. Üniversite yerleşkesinin hemen her yeri, güzel yazılarla yazılmış duyurular, dolapların, çekmecelerin üzerindeki çıkartmalar, güzel el yazılarıyla süslenmişti. Normal öğrenimimi bıraktığımdan ve zorunlu derslerle artık bir işim olmadığından, kaligrafi derslerine girmeye karar verdim. 'Serif’ ve 'Sans Serif’ yazı biçimlerini, farklı harf grupları arasındaki değişen boşluk ölçülerini ve iyi bir 'yazı dizimi'nin nasıl olması gerektiğini öğrendim bu derslerde.

Bu öğrendiklerimin hiçbirinin aslında, yaşamımda bana bir yararı dokunabileceğini sanmıyordum. Ancak on yıl sonra, ilk Macintosh bilgisayarını tasarlarken, o derslerde öğrendiklerimi Mac’in tasarımında kullanmayı denedim. Başarılı bir çalışma yaptım ve… Sanatsal ve güzel görünümlü yazılar yazılabilen ilk bilgisayarı oluşturabildim. Üniversitede o 'güzel yazı' derslerine girmeseydim, bugün Macintosh bilgisayarındaki o çeşitli ve sanatsal yazı biçimleri ve araları 'özel boşluk'lu yazı karakterleri olmayacaktı. Windows da Mac'i kopyaladığından, bu sanatsal yazı biçimleri büyük bir olasılıkla bugün hiçbir bilgisayarda bulunmayacaktı.

Kişisel bilgisayarlardaki bu olanaklardan yararlanan tüm kullanıcılar adına tüm içtenliğimle söyleyeyim ki, normal üniversite öğrenimimi iyi ki yarıda bırakmışım ve… Beni hiç mi ama hiç mi ilgilendirmeyen bir takım derslere girerek zamanımı boşuna harcamaktansa, iyi ki ilgimi çeken 'güzel yazı' deslerine girmişim. Üniversite öğrencisi olduğum günlerde ileriye baktığımda, bu 'noktaları birleştirmek' elbette olanaksızdı. Fakat şimdi, on yıl sonrasından başımı çevirip geriye baktığımda, bu noktaların çok uyumlu bir biçimde birleştirildiklerini pırıl pırıl bir açıklıkla görebiliyorum.

İleriye bakarak, yaşamınızın noktalarını birleştiremezsiniz. O noktaları ancak, geriye baktığınızda birleştirebilirsiniz. Bu yüzden, noktaların gelecekte bir biçimde birleşeceğine inanmanız şimdiden gerekir. Bir şeylere inanmak, güvenmek zorundasınız. Kadere, yaşama, karma öğretime, neye olursa, bir şeye kesinlikle inanmalısınız. Bu yaklaşımım beni hiçbir zaman düş kırıklığına uğratmadı; yaşamımdaki tüm farklılıklar, bu inançlarım nedeniyle gerçekleşti.

İkinci öyküm, sevmek ve kaybetmekle ilgili. Ne yapmayı sevdiğimin ayırdına erken yaşlarda varabildiğim için şanslıydım. Woz ve ben bizim garajda Apple'ı kurduğumuzda, 20 yaşındaydık. Çok çalıştık ve on yılda Apple'ı nereden nereye getirdiğimizi siz de biliyorsunuz: Garajdaki o iki kişiden, 4000'in üstünde çalışanı ve yıllık iki milyar dolar cirosu olan dev bir şirkete dönüştü, Apple.

En iyi tasarımımız Macintosh’u piyasaya sürdükten bir yıl sonra, işten atıldım. Otuz yaşımdaydım. Sorun şimdi bana: 'Kendi kurduğunuz bir şirketten nasıl çıkarılabilirsiniz?' Bu sorunun yanıtı, Apple şirketinin giderek büyümüş olmasında yatıyor. Şirketimiz büyüdükçe, benimle birlikte yönetmesi için işe son derece yetenekli olduğuna inandığım işletmeci almıştık. İlk bir, bir buçuk yıl işler iyi gidiyordu. Ancak işe kendi aldığım bu işletmeciyle giderek, gelecekle ilgili görüşlerimiz farklılaşmaya başladı. Ve bir gün, büyük bir tartışma yaşadık. Aramızdaki anlaşmazlığı yönetim kurulumuza götürdük. Yönetim kurulu onun yanında yer aldı, onu haklı buldu. Ve, kendi kurduğum şirketimden atıldım.

Otuz yaşımdaydım ve yaşamımın merkezini oluşturan işimin dışında bırakılmıştım. Çok berbat bir duyguydu bu. Ne yapmam gerektiğine birkaç ay karar veremedim. Sanki bir önceki kuşağın girişimcilerine kötü örnek olmuşum, onları düş kırıklığına uğratmışım gibi bir duygu kapladı içimi. Elime geçirdiğim orkestra şefi değneğini düşürmüşüm gibi geliyordu bana. David Packard ve Bob Noyce ile görüştüm, işleri yüzüme gözüme bulaştırdığım için onlardan özür dilemeye çalıştım. Tam bir başarısızlık örneğiydim. Evimi başka bir semte taşımayı bile düşündüm.

Fakat giderek, bir şeyler yavaş yavaş kafama dank etmeye başlıyordu. Kapı dışarı da edilmiş olsam, ben yine de eskisi gibi seviyordum işimi. Apple’dan kapı dışarı edilmiş olmam, bu sevgide en küçük bir azalmaya yol açmamıştı. Beni işim reddetmiş değildi ki… İşimin şimdiki başındaki kişiler reddetmişlerdi beni. İşime olan her zamanki sevgim yine sürüyordu. Bu gerçekle yüzyüze geldiğim an, karar verdim: 'Yeniden başlayacağım' dedim.

O günlerde pek ayırdına varamamıştım ama… Şimdi çok iyi görebiliyorum:

Apple'dan çıkarılmam meğer, yaşamımda başıma gelebilecek en iyi olaymış. Başarılı olmanın ağırlığının yerini şimdi, işe yeni başlayan birinin taptaze heyecanı ve o heyecanının kişiyi göklere uçuran hafifliği almıştı. Bu duygu bana, yaşamımın yaratıcı dönemlerinden birine girme özgürlüğü vermişti. Sonra neler yaptığımı da anlatayım: O günleri izleyen beş yıl içinde, Next ve Pixar adlı iki şirket kurdum. Daha sonra, ileride eşim olan mükemmel bir kadına âşık oldum. Pixar dünyanın ilk bilgisayar animasyonlu filmini üretti. Dünyanın en başarılı animasyon stüdyosunun sahibidir şimdi bu şirketim.

Olaylar gelişti, gelişti ve… Apple Şirketi, benim Next Şirketimi satın aldı. Dolayısiyle ben de, ilk göz ağrım olan Apple'a dönmüş oldum.

Next'de geliştirdiğimiz teknoloji, Apple’ın şu andaki değişiminin belkemiğini oluşturuyor. Apple bugün, bu sağlam belkemiğinin varlığı nedeniyle dimdik ayaktadır. Apple'dan kovulmasaydım bunların hiçbiri gerçekleşmezdi diye düşünüyorum. Tadı acı olan bir ilaçtır bu; fakat bence hastanın acı da olsa bu ilaca gereksinimi vardı; bu ilacı alması gerekiyordu. Kimi zaman yaşam bize tüm zorluklarını sunar. İşte o an yapmamız gereken tek şey, inancımızı kaybetmemektir. Yaşamımda beni ileriye götüren tek şey, yaptığım işe olan aşkımdır. Bundan hiçbir zaman kuşkum olmadı.

Yaşamınızda, neyi sevdiğinize ve kimi sevdiğinize iyi karar verin. Çünkü yaşamınızın ekseni, sevdiğiniz kişiyle, sevdiğiniz işinizdir. İşiniz, yaşamınızın büyük bir zaman bölümünü alacaktır. O nedenle, yaşamınızın tadını alabilmenizin tek yolu, işinizi sevmenizdir. İşinizi sevebilmenizin tek yolu ise, onun güzel ve yararlı bir iş olduğuna inanmanızdır. Güzel ve yararlı olduğuna inandığınız bir işi yaptıkça, o işinizi giderek daha çok, daha çok seveceksiniz.

Henüz bulamadıysanız böyle bir iş, yılmayın, aramaya devam edin. Hangi yaşınızda olursa olsun, yüreğinizin sevdiği ve "İşte, bu" dediği kişiyi sonunda bulabileceğiniz gibi, seveceğiniz işinizi de günün birinde kesinlikle bulacaksınız. Yeter ki aramaktan vazgeçmeyin o işi… Göreceksiniz, sonunda bulacaksınız onu da…

Sonuncusu ise ölümle ilgili… Kimin söylediğini bilmiyorum ama, 17 yaşımdayken okuduğum şu sözü, yaşamım süresince hiç unutmadım: 'Eğer her günü, o gün yaşamının son günüymüş gibi yaşarsan, bir gün kesinlikle doğruyu yapmış olacaksın.' Bu söz beni öylesine etkiledi ki, o günden bu yana geçen otuz üç yılda her sabah aynaya bakar ve kendime sorarım: 'Bugün yaşamımın son günü olsaydı, gün boyu yapacaklarımı gerçekten yapmış olmak ister miydim acaba?' Bu soruma 'Hayır' yanıtlarım arttıkça, bir şeyleri değiştirmem gerektiğinin ayırdına varırım ve yaptıklarımı ciddi bir biçimde denetleyerek, tek tek gözden geçiririm.

Eninde sonunda öleceğimi düşünmek, yaşamda büyük seçimler yapmama yardımcı olan en önemli etkendir. Çünkü yaşadığımız dünyaya ait tüm beklentilerimiz, gurur, kibir, her türlü sıkıntı, başarı, başarısızlık gibi 'bu dünyanın sözüm ona önemli işleri', ölüm söz konusu olduğunda bir anda tüm önemlerini yitiriyorlar, sözcüğün tam anlamıyla kocaman bir "Hiç" oluveriyorlar. Bir gün öleceğimizi unutmamak, kaybedeceğimiz bir şeylerin olduğunu düşünme tuzağından kurtulabilmemiz bildiğim en gerçekçi yöntemdir. Yaşamınızda, yüreğinizin götürdüğü yere gitmemeniz, yüreğinizin sesini dinlememeniz için hiçbir nedeniniz yoktur. O nedenle, korkmayın kulak vermekten, yüreğinizin sesine…

Yaklaşık bir yıl önce bana kanser teşhisi konuldu. Sabah yedi buçukta hastaneye gitmiştim; pankreasımda bir ur saptandı. Pankreasın ne demek olduğunu bilmiyordum bile… Doktorlar bana, pankreas kanserinin tedavisinin olanaksız olduğunu söylediler ve en fazla altı ay ömrümün kaldığını açıkladılar. Tatsız ama, doktorum bu gerçeği açıklamak zorundaydı bana. Ölümle karşılaşmadan, ona hazırlıklı olmam gerekiyordu. Evimi, işlerimi bir düzene sokmam gerekiyordu. Düşünün, önünüzdeki on yıl boyunca çocuklarınıza anlatmayı düşündüğünüz herşeyi, onlara birkaç ayda anlatmak zorundaydınız artık.

Yaşamınıza veda etmeden önce, ailenizin yaşamının sorunsuz sürebilmesi için geride her şeyi onlara düzgün bir biçimde bırakmak zorundaydınız. Altı aylık bir ömrümün kaldığı haberi, benim için o altı aylık sürede tüm bu sorumluluklarımı yerine getirmiş olmam anlamı taşıyordu. O gün akşama değin, o teşhisle yaşadım. Akşam biyopsi yapıldı, boğazımdan mideme ve bağırsaklarıma endoskop sokup, iğneyle pankreasımdaki urdan birkaç hücre aldılar. Ben uyutulmuştum, hiçbir şeyin ayırdında değildim. Uyandığımda eşim, bana verebileceği en güzel haberi verdi: Doktorlar, hücreleri mikroskopta inceledikten sonra, hastalığımın pankreas kanseri türleri arasında tedavi edilebilecek nadir türlerden olduğunu anlamışlar ve o an, görmeliymişim onları, çocuklar gibi sevinmişler. Bir gün sonra ameliyat oldum. Şimdi ise, iyi bakın, iyi görün beni… Bakın, demir gibiyim…

Doktorumun bana pankreas kanseri olduğumu söylediği işte o an ilk kez yüzyüze geldim ölümle. Umarım o anı, önümdeki 20-30 yıl boyunca bir daha yaşamam. Fakat ölümle yüzyüze gelme anını yaşamış bir kişi olarak size şunu kesinlikle söyleyebilirim: Kimse ölmek istemez. Cennete gideceklerinden emin olan kişiler bile istemezler ölmeyi… Ancak ölüm, hepimizin paylaştığı bir 'ortak nokta'dır. Hiçbirimiz kaçamamışızdır ölümden. Zaten olması gereken de budur. Ölüm, yaşamın tek 'en iyi icadı'dır. Yaşamın tek ve gerçek 'değişim aracı'dır. Yeniye yer açmak için eskinin ortadan kaldırılması gerekir. Şu anda yeni olan sizsiniz, ancak çok da uzak olmayan bir gün, 'eski olan' da siz olacaksınız ve siz de silineceksiniz yaşam sahnesinden. Böyle üzücü ve hatta ürkütücü bir konudan söz ettiğim için üzgünüm ama… Bunların tümü gerçektir.

Zamanınız sınırlı. O sınırlı zamanınızı, başkasının yaşamını yaşayarak harcamayın. Başka kişilerin düşüncelerinin sonuçlarıyla yaşanan yaşam, dogmaların tuzağına düşmek demektir. Başka kişilerin düşüncelerinin gürültüsü, içinizdeki kendi sesinizi bastırmasın. Daha da önemlisi, yüreğinizin ve sezgilerinizin peşinden gidebileceğiniz denli bir cesarete sahip olun. Sizin gerçekten ne olmak istediğinizi ve nereye gitmek istediğinizi, en iyi onlar biliyorlar çünkü… Yüreğiniz ve sezgileriniz… Onlara inanın, onlara güvenin…

Gençliğimde, 'Dünya Kataloğu' adlı bizim kuşağın başvuru kitaplarından biri olan güzel bir yayın vardı. Stewart Brand adlı bir kişi çıkarıyordu bunu. 1960'ların sonuydu, bilgisayarlardan ve masaüstü yayıncılıktan önceydi. İdealist bir yayındı, çok güzel bilgilerle, öğretilerle, kavramlarla doluydu. Stewart ve arkadaşları, bu 'Dünya Kataloğu' adlı yayınlarını ancak birkaç sayı çıkartabildiler. 1970’in ortasıydı. O yıl ben, sizin şimdi olduğunuz yaştaydım. 'Dünya Kataloğu' kapanmadan önceki son sayısının arka kapağında, ilginç bir fotoğraf yayımlamıştı. Sabahın erken saatlerinde çekilmiş, uzayıp giden bir yolun fotografıydı bu. Altında da şunlar yazıyordu: 'Sizi aç kalmanız rahatsız etmiyorsa, aptal kalmanız da rahatsız etmeyecektir.'

Onların veda mesajı buydu.
'Sizi aç kalmanız rahatsız etmiyorsa, aptal kalmanız da rahatsız etmeyecektir.' Bu sözü kendime, kendim için çok kez söylemişimdir. Şimdi ise, birazdan diplomalarını alıp, yaşama ilk adımlarınızı atacak olan size, sizin için söylüyorum: 'Sizi aç kalmanız rahatsız etmiyorsa, aptal kalmanız da rahatsız etmeyecektir.'

Hepinize çok teşekkürler.

Kaynak: Çeviri yazısı http://www.macdunyasi.com/2006/08/03/steve-jobsin-unlu-stanford-konusmasi/ adresinden alınmıştır. Video bağlantısıysa http://www.hayrix.com/girisim-isfikri/video-steve-jobsun-stanford-universitesindeki-konusmasi/ adresinden alınmıştır.

Benzer Yazılar

• 14 Oca 2008 -- Bill Gates ve Steve Jobs Karşı Karşıya (0)
• 06 Haz 2008 -- Teknosohbet.TV 2 (0)
• 06 May 2008 -- Teknosohbet.TV (2)
• 29 Mar 2008 -- Bilgisayar Bilimleri Dersleri (0)
• 22 Şub 2008 -- Windows Sesleri Şarkı Oldu (1)
• 18 Oca 2008 -- CD’deki Tüm Simgeler HTML Simgesi Oldu! (20)
• 29 May 2007 -- Tübitak Virüsü’ne Dikkat (0)

Makaleyi Türkçe'ye çevirsem nasıl olur acaba diye düşünürken sağdaki bandın sonunda Türkçe çevirinin de bulunduğunu gördüm. Çağıl Uluşahin tarafından çevrilen bu enfes makaleyi mutlaka okumanızı öneriyorum.

Makaleye buradan ulaşabilirsiniz.

Ayrıca site güncelliğini biraz kaybetmiş olsa da ileriseviye.org'daki birbirinden değerli makaleleri incelemeden dönmeyin.

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı!