DirectX ve Grafik Programlama Üzerine

DirectX End-User Runtimes (June 2007) sürümü çıkmış. İndirip kurmakta büyük fayda var. Eminim birçok yeni özellik eklenmiştir. Ekran kartı donanımı piyasasındaki çok hızlı gelişmeler karşısında grafik yazılımlarında da 2-3 ayda bir yeni versiyonları görüyoruz.

Geçen yıl bu zamanlar ‘lisans bitirme tezi’yle uğraşırken bir yandan da ‘dönem projesi’nde 3D oyun programlamaya ağırlık vermiştim. OpenGL, DirectX, Managed DirectX, NVidia CG… epeyce haşır neşir olduğum teknolojilerdi.

Öncelikle DirectX End-User Runtimes (June 2007)’yi indirmek isteyenler buradan indirebilirler.

‘DirectX Programming’ ile ilgilenecekler DirectX SDK’sının en son sürümü April 2007′yi buradan indirebilirler.

Grafik Programlama’yla ilgili daha fazla bilgi almak isteyenler bitirme hocam sayın Ömer ÇAKIR‘ın web sitesini ziyaret edebilirler. Gerek oyun programlama, gerekse diğer grafik programlama alanlarında oldukça geniş kaynaklara bağlantılar sitenin Verdiğim Dersler -> Bitirme Çalışması bölümünde bulunabilir. Ayrıca benim yaptığım bitirme çalışmasına da buradan ulaşabilirsiniz.

Aklımda DirectX ile grafik programlamaya giriş ve orta seviye uygulamalarla ilgili eğitseller (tutorials) hazırlama fikri var ama şu anda iş başvuruları, SQL Server 2005, ASP.NET 2.0, C# 2.0 derken grafik programlamaya zaman kalmıyor. Grafik programlama alanı bilgisayar dünyasının en keyifli ve en derin alanlarından birisi… Türkiye’de bu alanda daha çok çalışma yapılması gerek oyun piyasasında gerekse yazılım piyasasında daha uç noktalara çıkmamızı sağlayacaktır..

Benzer Yazılar

Benzer yazı bulunamadı!

Yorum Yazınız

Kategoriler

Arşivler

küçük harfler

o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

o kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

o büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

o kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

ıssız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

inanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde ‘onca ayrılığın birinci dereceden failidir’ denmeseydi eğer.

gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

ıssızlığa teslim olmazdı sahiller,
kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse…

evet sevgili,
kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!! — can yücel